De heren beperken zich in hun bijdrage vooral tot het gebied van Intellectuele Eigendom en zij baseren zich op de ervaringen met technologische innovatie tot nu toe. Maar zij verwijzen daarvoor wel gelijktijdig naar een special report in The Economist van 21 april 2012 onder de kop ‘A third industrial revolution’, dat alleen al door de kop ten minste de suggestie geeft dat er toch echt het nodige aan de hand is.

In de kantlijn mompelen zij wel iets over tussenhandel die wegvalt en nieuwe business modellen die nodig zijn, maar verder is er niets aan de hand. Zeker dus niet als we kijken naar hoe de wetgeving en de daarop gebaseerde rechtspraak in staat is gebleken de rechten van IE-eigenaren de afgelopen 25 jaar te beschermen. 

Met deze conclusies ben ik het absoluut niet eens. En ik zou de beide heren dan ook willen adviseren hun oor eens te luisteren te leggen bij bijvoorbeeld fotografen of in de muziek- en filmindustrie en in de uitgeverijwereld. Allemaal sectoren die brood verdien(d)en op basis van IE-rechten.

Net zo min ben ik het eens met hun conclusie, dat het allemaal nog wel even zal duren. In dat verband kan ik iedereen aanbevelen een abonnement  op de digitale nieuwsbrief van 3DPXP (gratis zoals zoveel op internet) te nemen.

LEES MEER: Een zachte landing? 3D-printing binnen de veranderende economische orde

Wel sluit ik mij aan bij het standpunt dat de thuisprint mogelijkheden waarschijnlijk beperkt zullen blijven. Dat biedt echter weer alle ruimte voor en aan PSP’s (Print Service Providers). Oftewel de drukker bij wie ik ‘mijn’ bestanden kan laten printen in het vereiste of gewenste materiaal.

Long tail in optima forma met een geweldige impact op productie, distributie en opslag. Ook daarover zijn al vele publicaties verschenen, onder andere van McKinsey. En in dat verband speelt juridisch gezien de aansprakelijkheid een veel grotere rol.

De gedachte dat de huidige wetgeving geschikt zou zijn om de IE-rechten ook na de 3e industriële revolutie te beschermen gaat dus juist voorbij aan de negatieve ervaringen van de 3e communicatie-/internetrevolutie. En beide samen zullen een nog sterker negatief effect voor IE-rechthebbenden tot gevolg hebben.

Na de proletariërs aller landen verenigen zich nu alle consumenten

Nadat iedereen redacteur, fotograaf en uitgever was geworden en dit alles on demand beschikbaar kon maken, zijn we intussen alweer een stap verder. Iedereen kan nu ook omroep spelen dankzij programma’s als Meerkat en Periscope.

Streaming als opvolger van filesharing biedt weer vele nieuwe uitdagingen, ook op het gebied van IE-bescherming.

In combinatie met social manufacturing ontstaan zo, marketingwise, ongekend nieuwe business kansen en uitdagingen. En dat leidt er nagenoeg onvermijdelijk toe dat juist die oude systemen daarbij het loodje gaan leggen. Je ziet het gebeuren in de winkelstraat. Als je niet oplet, lig je eruit. 

Vraag maar na bij platenwinkels, warenhuizen, schoenen- en kledingzaken.

En zonder iTunes was er van de muziekwereld, ondanks IE, niets overgebleven. En natuurlijk krijgen muzikanten intussen weer een fooi van Spotify, maar dan vooral onder het motto ‘beter iets dan niets’. De enkeling die het zich kan veroorloven geeft Spotify dan ook geen toestemming.

Met IE-rechten of advocaten die daar hun brood mee verdienen zal het niet anders vergaan. Het lijkt daarom ook voor hen verstandiger oplossingen te zoeken in nieuwe strategieën en business modellen voor zichzelf én hun klanten. De bakens moeten verzet, want duidelijk is dat alle nieuwe technologie een sterk democratiserend en socialiserend effect zal hebben.

Na de proletariërs aller landen verenigen zich nu alle consumenten en dat niet alleen communicerend maar ook producerend.

Alles wordt dus echt anders. The Next Marketing so to say!

Lees meer over 3D-printing

The post 3D-printing maakt alles anders appeared first on The Next Marketing.

Moeten we vrezen voor een Pirate Bay voor 3D-prints?

In deze white paper bespreken Frank Eijsvogels en Léon Dijkman, beiden advocaat bij Hoyng Monegier LLP te Amsterdam, een aantal mogelijke juridische implicaties van 3D-printen. Zij gaan onder meer in op de vraag in hoeverre de veelgemaakte vergelijking met filesharing opgaat. 

Moeten we vrezen voor een Pirate Bay voor 3D-prints? En wat betekent dit voor houders van intellectuele-eigendomsrechten? Kan met het huidige juridische instrumentarium een balans worden gevonden tussen hun belangen en die van degenen die zich bedrijfsmatig dan wel privé met 3D-printen bezighouden? 

Download de white paper van Frank Eijsvogels en Léon Dijkman:

The post Een Pirate Bay voor 3D-prints? appeared first on The Next Marketing.

Pley produceert het ontwerp en verkoopt of verhuurt het via hun website, de Pleylist. De designers krijgen niet betaald wanneer hun ontwerp te gelde wordt gemaakt. Door producten te verhuren hoopt het bedrijf het milieu minder te belasten.

Android Robot (Foto: Bruce Lowell)

Intellectueel eigendom

Er zijn wel ‘enige’ beperkingen in de zin van het intellectuele eigendom, aldus CEO Ranan Lachman. Hoewel de ontwerpers het copyright op hun ontwerp houden, zijn hun creaties gemaakt met LEGO-stenen en daar rust voor een deel nog patent op.

“Met het grootste deel van LEGO-patenten die verlopen zijn en nieuwe opkomende technieken als 3D-printing, zien wij een enorme kans om voort te borduren op ons bestaande product,” aldus de CEO.

3D-printing wordt regelmatig toegepast door ontwerpers om zelf unieke LEGO-stenen te ontwerpen. Dit zorgt voor discussies omtrent het intellectuele eigendom. Wanneer mensen thuis LEGO-stenen kunnen 3D-printen, zou dit een grote bedreiging kunnen vormen voor LEGO.

LEES MEER: Plug and Play oplossing voor 3D-printing. Nederlandse startup Printr lanceert Kickstarter project ‘The Element’

Desondanks zegt de CEO van Pley een ‘goede relatie’ met LEGO te onderhouden. Wellicht komt dit omdat een oud-designer van LEGO mede-investeerder is in Pley.

3D-printing een bedreiging voor LEGO?

Volgens een woordvoerder van LEGO gebruikt LEGO al jaren 3D-printing voor het snel produceren van prototypes. Deze techniek zal echter voorlopig nog niet worden toegepast voor massaproductie. 3D-printers kunnen momenteel nog niet voorzien in de hoge kwaliteitsstandaard en veiligheidseisen die het bedrijf aan hun producten stelt. Daarnaast liggen de kosten van het printen van een product nog steeds vele malen hoger dan het gieten ervan via de traditionele methode. “Wij produceren jaarlijks meer dan 55 miljard LEGO-elementen,” stelt de woordvoerder om een en ander in het juiste perspectief te plaatsen.

LEES MEER: Een zachte landing voor 3D-Printing? 3D-printing binnen de veranderende economische orde

Dat LEGO op grote schaal 3D-printing zal toepassen, lijkt dus niet snel te gebeuren. Toch sluit de woordvoerder dit niet uit: “Wij zijn geen bedrijf dat toekomstvoorspellingen doet, dus daar zullen wij niet over speculeren, maar wij volgen de technologie nauwlettend.”

LEES MEER: A match made in heaven. Hoe 3D-printing de marketeer kan ondersteunen

Internationaal

Pley heeft inmiddels een extra investering van 10 miljoen dollar opgehaald. De investeerders zijn gespecialiseerd in internationalisering en dat is precies waar Pley op mikt. “Het geld is bestemd voor het verbreden van onze activiteiten in Europa en Azië,” zei Ranan Lachman tegen TechCrunch. “LEGO is een duur product, al helemaal buiten de VS. Dat maakt de mogelijkheid om internationaal LEGO te huren erg aantrekkelijk.”

(Foto header: Wikimedia)

The post Pley lanceert LEGO crowdsourcing platform PleyWorld appeared first on The Next Marketing.