Dan kun je dus maar beter zorgen dat je meegaat in die revolutie. Te beginnen op de basisschool. ‘Het 3D-printen zelf is geen doel op zich, het gaat om de toepassingen’, zegt Verkoren. ‘Het printen heb je kinderen binnen een halve dag aangeleerd, en echt niet alleen de technische kinderen. We willen het 3D-printen verwerken in het curriculum zodat het in allerlei lessen geïntegreerd kan worden. Tijdens geschiedenis bijvoorbeeld. Een kind kan zich veel meer voorstellen van een piramide als deze in 3D voor hem staat dan wanneer hij er alleen maar over leest, toch?’ Een ander, niet onbelangrijk, gevolg van deze aanpassing van het curriculum is volgens Verkoren dat kinderen geïnteresseerd raken in techniek en zogenoemde ‘21st century skills’ worden bijgebracht. ‘Kinderen worden zo al vroeg gevraagd mee te denken over het hele maakproces. Dus van de vraag, naar het ontwerp, naar het daadwerkelijke fabriceren, tot het aan de man brengen van het product. Op die manier denken de leerlingen niet alleen mee over de techniek maar leren ook te denken als een marketeer.’

Niet zonder slag of stoot

Samen met onderwijsdienst ABC heeft Verkorens bedrijf 3D Makers Magic (een onderdeel van Assembl3d) een lesprogramma ontworpen dat inmiddels op tientallen basisscholen wordt gebruikt. In zijn streven het onderwijs te veranderen krijgt Verkoren onder meer steun van oud-politicus Willem Vermeend, die door premier Mark Rutte is aangesteld als aanjager van 3D-printing én Smart Industries in Nederland. Toch gaat het hervormen van het onderwijs niet zonder slag of stoot, merkt Verkoren.

Kinderen, die thuis van alles op de iPad doen, stappen bij het binnengaan van hun school terug in de tijd

Volgens hem snappen veel bedrijven het belang van investeren in 3D-printen inmiddels redelijk, beginnen consumenten het beetje bij beetje door te krijgen, maar lopen de overheid en scholen nog hopeloos achter. ‘Veel scholen bevinden zich nog in de 20ste eeuw. Het is nu nog groot nieuws als een school aankondigt wifi te krijgen. Dat geloof je toch niet? Kinderen, die thuis van alles op de iPad doen, stappen bij het binnengaan van hun school terug in de tijd.’ De eigen slagkracht van scholen om te innoveren is zeer beperkt, zegt Verkoren, maar er gloort hoop; Begin november heeft de Tweede Kamer namelijk een motie aangenomen om het maakonderwijs te bevorderen. Nog een bewijs dat Verkoren niet alleen staat in zijn missie.

Met zijn lesprogramma wil Verkoren voorkomen dat er nog een ‘lost generation’ ontstaat. Inderdaad, nóg een. Het ziet er namelijk naar uit dat veel mbo’ers en hbo’ers die voor economische en administratieve richtingen hebben gekozen, straks lang niet allemaal aan de bak komen. Voor velen is de bittere waarheid dat ze zijn opgeleid voor werkloosheid. ‘Je moet daarom een stap of meerdere stappen verder denken. Je moet mensen opleiden en voorzien van kennis die bedrijven straks nodig hebben, niet die ze nú nodig hebben. Het is een beetje de Steve Jobs-manier van denken’, zegt Verkoren.

Daarbij houdt het streven van Verkoren niet op. ‘We willen uiteindelijk komen tot een soort tracking systeem waarop bedrijven kunnen inloggen en zien wat leerlingen en studenten hebben bedacht en ontwikkeld. Op die manier kan een bedrijf precies degene met de juiste kennis uitzoeken voor een stage of een baan. Heel anders dan het nu gaat. Nu is het kiezen van een stagiair nog één grote grabbelton.’

Democratisering van het maken

‘3D-printen is gewoon doen’, zo luidt het adagium van Verkoren. ‘Het is trial and error waardoor je steeds beter en innovatiever wordt. Veel consumenten die thuis al een 3D-printer hebben staan, zijn na het zesde geprinte iPhone-hoesje wel zo’n beetje uitgeprint. Wat nu? denken ze. Maar je moet niet vergeten dat de fase waarin we ons nu met 3D-printen bevinden vergelijkbaar is met het tijdperk waarin de computers zich eind jaren ’70 bevonden. Een lange weg te gaan nog. Maar er komt nog zoveel, en de innovaties volgen elkaar veel sneller op.’

Als Blokker en Ikea niet meegaan met deze ontwikkelingen dan bestaan zij over een paar jaar niet meer

Verkoren durft dan ook te voorspellen dat er over twee jaar overal 3d-printingshops staan, waar consumenten hun op maat gemaakte producten bestellen. Een voorbeeld: in plaats van schoenen bij Zalando te bestellen, zetten we dan onze voeten op een tablet, maken er een 3D-scan van, zoeken het model, de hak en het materiaal uit en versturen deze informatie naar de shop toe, die de schoen vervolgens print. Verkoren verwacht dat daarmee de eenheidsworst uit de winkels en onze huiskamers verdwijnt. ‘Straks bestellen we geen vaststaande modellen meer, maar kunnen we overal aanpassingen aan doen. Als Blokker en Ikea niet meegaan met deze ontwikkelingen dan bestaan zij over een paar jaar niet meer. Het bezitten van dingen verwordt dan tot het hebben van een usb-stick met bestanden waarmee je je eigen spullen kunt laten maken. Het is de democratisering van het maken.’

En in de verdere toekomst? Over vijf tot tien jaar acht Verkoren het volkomen reëel dat er in de medische wereld hulpmiddelen én zelfs organen worden geprint. ‘Wist je dat nu al 99,9% van de gehoorapparaten wordt geprint? En dat er in Rusland nu testen plaatsvinden met het printen van klieren voor muizen?’ De technologie gaat zo snel dat er volgens hem over een aantal jaar complexe organen kunnen worden geprint. ‘En – om even door te filosoferen – hoe leuk zou het zijn als een geneeskundestudent weefsel heeft geprint en op die manier onder de aandacht komt bij ziekenhuizen, zijn potentiële toekomstige werkgevers?’

Verkoren beseft dat veel van dit alles voor velen onbegrijpelijke toekomstmuziek is, die soms zelfs angstaanjagend aanhoort. ‘Uit onwetendheid spreken mensen vaak van ‘disruptive technologies’ omdat ze de innovatie niet meer kunnen overzien, maar het feit is dat dit de toekomst is en we er maar beter in kunnen investeren. Anders blijven we als land hopeloos achter.’ Dat is het fijne aan het werken met kinderen, zegt Verkoren. ‘3D-printen vereist dat je buiten de bestaande kaders denkt, dat je denkt zonder beperkingen. En wie kunnen dat beter dan kinderen?’

Meer weten?

3dpxp.com/author/verkoren

assembl3d.com

twitter.com/verkoren

maakonderwijs.nl

De wereld van 3d-printen (Willem Vermeend, 2013)

3dprintwereld.com

The post 3D-revolutie in de schoolklas appeared first on The Next Marketing.

3D-printing: hype or here to stay?

3D-printing is de populaire verzamelnaam voor een aantal productietechnieken die met elkaar gemeen hebben dat ze producten laagje-voor-laagje opbouwen. Het voordeel van deze werkwijze is dat er unieke vormen gemaakt kunnen worden, die traditionele productiemethoden niet kunnen voortbrengen. Daarnaast wordt in principe slechts het materiaal toegevoegd dat nodig is om het product te maken, terwijl bij traditionele technieken materiaal wordt weggenomen totdat het gewenste product is verkregen. Daardoor produceert 3D-printen minder afval. Andere voordelen zijn het direct, dus zonder gebruikmaking van bijvoorbeeld een mal, kunnen produceren van producten. Dit opent de deur naar kleine serieproductie. Daarnaast maakt 3D-printen het mogelijk om tegen behapbare kosten ontwerpen aan te passen aan de specifieke wens, lichaamsbouw of gebruikssituatie. Zie voor een uitgebreider overzicht van de voordelen de figuur hieronder (Bron: Berenschot).

Een paar voorbeelden om dit te verduidelijken. De gehoorgang van elk mens is anders. Gehoorapparaten worden tegenwoordig 3D geprint, op basis van een scan van de gehoorgang van de patiënt. Zo hebben de gebruikers van deze apparaten minder ongemak, omdat het gehoorapparaat precies past. Een ander voorbeeld: in de luchtvaart kost elke kilo die in de lucht gebracht en gehouden moet worden brandstof. Dit is schadelijk voor het milieu (uitstoot) en de portemonnee (brandstofkosten). Via 3D-printen kunnen nieuwe producten worden ontworpen die net zo sterk zijn, maar minder wegen. Zo weegt een opengewerkte gesp van een veiligheidsriem slechts 70 gram, terwijl de traditionele aluminium gesp 170 gram weegt. En er zijn vele andere onderdelen in een vliegtuig die eenzelfde besparing kunnen opleveren. Het rekensommetje is dan snel gemaakt.

Naast de luchtvaart en medische sector, zijn ook de dentale sector (kronen en bruggen), de automotive (prototypes en kleine serie onderdelen), de reserveonderdelen wereld en de elektronica sterk aan het investeren in 3D-printen. ‘It is fair to say, 3D-printing is here to stay.’

LEES MEER: Een auto uit de printer. Hoe een oorlog tot de eerste geprinte auto leidde

De klant centraal

Hoe gek het ook mag klinken, pas dit jaar kwam het aspect ‘klant centraal’ als belangrijkste thema uit de bus in het jaarlijkse marketing trendonderzoek van Berenschot. Big data en content marketing zijn de andere buzz words. De mogelijkheden die ICT ons biedt om klantbehoeften en feitelijk klantgedrag vast te leggen en te interpreteren, opent deuren naar klant-specifieke oplossingen en aanbiedingen. Toch blijkt het voor grote ondernemingen nog lastig te zijn om een echte dialoog aan te gaan en op basis daarvan de klant te bedienen. Deels heeft dit te maken met de structuur en besluitvormingsprocessen binnen bedrijven. Verantwoordelijkheden zijn vaak niet echt doorvertaald naar het niveau waarop het klantcontact plaatsvindt. De callcenter medewerker, de accountmanager, het winkelpersoneel, ze zijn vaak niet geautoriseerd om beslissingen te nemen. Zo heeft men dus wel de mond vol van klant centraal, maar is de realiteit dat de klant het vaak moet doen met een generieke dienst of product.

Echter, niet alleen de besluitvorming, ook de productiemogelijkheden en kostenniveaus maken het in veel gevallen onmogelijk om de klant precies dat product te bieden dat aan al zijn wensen tegemoetkomt. Gelukkig zijn we in de meeste gevallen zelf flexibel genoeg om dat standaard product toch naar onze hand te zetten. Het standaard koffiekopje voldoet prima.

Co-creatie is nog steeds meer een wens dan de realiteit

Een laatste barrière die we moeten doorbreken om de klant echt centraal te krijgen heeft te maken met het huidige productcreatie- en productieproces. Co-creatie is nog steeds meer een wens dan de realiteit. De productie vindt op de meest efficiënte manier plaats in zogenaamde lagelonenlanden. De mogelijkheid aanpassingen te doen op basis van individuele klantwensen is zeer gering. En ook in andere sectoren, waar de productie wel lokaal plaatsvindt (bijvoorbeeld de zorg), lijkt efficiency van groter belang dan tegemoetkomen aan de wensen van de individuele patiënt.

3D-printen en klantbehoeften

Natuurlijk is het niet zo dat 3D-printen in één keer al deze hobbels wegneemt. Enerzijds is de techniek nog niet zover dat je met een druk op de knop elk gewenst artikel kunt printen. Anderzijds zijn de materiaalkosten op dit moment nog relatief hoog, waardoor je niet kunt produceren op eenzelfde kostenniveau als voor massaproductie. En dat is ook niet nodig. Want laten we eerlijk zijn: voor slechts een klein deel van de producten en diensten die wij aanschaffen, willen we daadwerkelijk meer geld betalen wanneer het beter voldoet aan onze eisen. We kopen confectiekleding in plaats van een maatpak. Maar in die gevallen waarin een betere fit echt nodig is of echt toegevoegde waarde heeft, is de bereidheid om daar dan ook voor te betalen wel aanwezig. Het is de balans tussen kosten en waarde. Momenteel zijn de kosten voor individualiseren vaak zo hoog, dat deze de gepercipieerde waarde verre overstijgen.

In de B-to-B omgeving moeten we weer leren om met de klant in gesprek te gaan

3D-printen gaat in de toekomst helpen om vaker voor de betere fit te kunnen kiezen. In de industriële omgeving (B-to-B) is daarbij vooral het voordeel in het productcreatieproces van belang. Ontwerpen kunnen sneller en goedkoper in prototypes worden omgezet. Omdat het vervaardigen van prototypes via 3D printen veel goedkoper en sneller is dan via traditionele methodes zoals klei- of houtmodellen, kunnen er voor minder geld en in een kortere tijd veel meer verbeterslagen worden gemaakt. Dit leidt tot functioneel en esthetisch betere producten tegen lagere kosten, die ook nog eens sneller op de markt kunnen worden gebracht. Daarnaast kunnen kleinere series rendabel worden geproduceerd. Via 3D-printen kunnen goedkopere mallen of matrijzen worden geproduceerd, of kunnen kleine series rechtstreeks uit de printer rollen.

In de consumentenomgeving (B-to-C) wordt het steeds vaker mogelijk om individuele producten tegen geringe meerkosten te produceren. Nu zijn dit nog gadgets (iPhone-hoesjes, ringen, etc.), maar er komen meer en meer ontwerpen voorhanden van allerlei producten, die door de consument eenvoudig aan zijn eigen wensen kunnen worden aangepast. Vooralsnog is hiervoor kennis en handigheid vereist die slechts bij een klein gedeelte van het publiek aanwezig is. Maar dit zal snel veranderen. Vijftien jaar geleden had nog geen 40% van de Nederlanders een e-mailadres, nu kan 90% of meer goed overweg met sociale media op een laptop of tablet. Binnen 5 jaar kan iedereen ook ontwerpaanpassingen aangeven en zijn er voldoende 3D-printers voorhanden in copyshops of community centers om het aangepaste product te kunnen maken.

Niet de techniek, maar de mentaliteit is de beperkende factor bij de acceptatie van innovaties. In de B-to-B omgeving moeten we weer leren om met de klant in gesprek te gaan. Accountmanagers moeten vragen stellen in plaats van standaard producten verkopen. Co-creation wordt binnen 5 jaar de standaard in de industrie.

Consumenten moeten weer leren om hun wensen kenbaar te maken in plaats van alleen maar aan te schaffen wat er in het schap voorradig is. De ‘customer driven supply chain’ staat voor de deur.

Onno Ponfoort heeft onlangs het boekje ‘Successful Business Models for 3D Printing’ geschreven. Daarin zijn veel cases opgenomen van bedrijven en organisaties die nu reeds successen boeken met deze technologie. En er wordt een handreiking gegeven aan hen die zich nu in deze industrie willen begeven.

The post A match made in heaven appeared first on The Next Marketing.