Dordrecht is haar stad. Na haar studie kwam ze in een van de mooiste panden van de binnenstad te zitten. Hoge plafonds, grootse hal. Ooit een huis voor de aristocratie, nu een huis voor kleurige stoffen en begeesterde vrouwen uit alle uithoeken van de wereld.

In 1987 begon ze met een aantal anderen een eclectische galerie. Ook vooral bekend om de bloemen die er werden verkocht. Jolanda nam de mode en het design voor haar rekening. Ook toen al betrok ze er mensen bij. Mensen uit de wijk. Ze bracht hen samen, motiveerde hen, deed projecten met hen. Ze kwam tot een realisatie: waarom zou je je werk uitbesteden aan arme landen als hier mensen wonen die het ambacht ook machtig zijn, en die graag aan het werk willen? Zou het niet geweldig zijn om het streven naar een exclusief product te combineren met het streven naar integratie?

Vanaf nu zouden er alleen nog unieke, oogstrelende, handgemaakte kussens gemaakt worden

Kussens werden het. Waarom kussens? Omdat dat relatief eenvoudig was. Jolanda en de mensen die met haar werkten, konden wel met mooie modestoffen werken, maar hoefden zich zo niet bezig te houden met maat en pasvorm.

Toen de beslissing om met de Wereldwijven te beginnen gemaakt was, trok Jolanda alle designproducten uit de kasten. Vanaf nu zouden er alleen nog unieke, oogstrelende, handgemaakte kussens gemaakt worden. Exclusief en van hoge kwaliteit. Stuk voor stuk op maat gemaakt met de mooiste stoffen. Kussens die de kers op de taart van een interieur kunnen zijn. De finishing touch. Tot diep in de nacht werkte ze samen met enkele adviseurs door, om het nieuwe concept op poten te krijgen.

Dat lukte. Aan een grote tafel zaten ineens minstens tien vrouwen te werken. Allemaal ijverig in de weer met naald en draad, met scharen en lappen stof, hun ogen en handen verwikkeld in complex samenspel. Ook de dames zelf kwamen in alle kleuren. Uit Afrika, het Midden-Oosten, noem maar op. Bezig zijn, samen een bakje koffie, een stukje taart, een praatje. Jolanda Branderhorst, mensenmens bij uitstek, voelde zich als een vis in het water. Ze bewoog zich door de ruimte als een galeriehoudster, maar ook een people manager. Alert en energiek, een telefoon aan haar oor, ondertussen gebarend naar de dames als die een bepaalde stof niet konden vinden. Modieus gekleed, sjaaltje, blond haar recht afgeknipt, heldere blauwe ogen. En altijd vergeten om te eten.

Niet alles ging voorspoedig. In november 2013 ging Wereldwijven bijna failliet. De inkomsten konden niet op tegen de hoge huur. De deurwaarder stond al op de stoep. Ook betaalde Jolanda de vrouwen helemaal in het begin nog een werkvergoeding en reiskosten. Ineens lagen de vrouwen met elkaar overhoop. Er was plotseling argwaan: kreeg de één niet meer dan de ander?

Dus het moest anders. Jolanda zocht naar opties, subsidies, regelingen. Wat bleek? Ze kwam in aanmerking voor een regeling vanuit de overheid voor ‘mensen met afstand tot de arbeidsmarkt’. Met enige schroom vroeg ze daarnaast de woningstichting om geld voor pr. Met als argument: als ze betere reclame kon maken, dan zou ze meer verdienen en makkelijker de huur kunnen betalen. Tot haar eigen verrassing kreeg ze de woonstichting mee. Ze liet goed beeldmateriaal ontwikkelen, waarmee ze de boer op kon. Daarnaast huurde ze twee keer een week een Onedayshop in Amsterdam. Een enorm exposé dat talloze nieuwe klanten opleverde.

Wereldwijven was gered.

In ieder geval voorlopig. Uiteindelijk wil Jolanda natuurlijk geheel op eigen benen kunnen staan. Haar nieuwe kussens plaatst ze op Facebook. Met Instagram moet ze nog beginnen. Galeries en designwinkels kopen haar kussens in en verkopen ze voor haar. Andersom doet ze dat ook; spullen van anderen in de winkel van Wereldwijven verkopen. Tassen bijvoorbeeld, en sjaals, en vazen. Als het maar goed kleurt bij de winkel, en zolang het maar mooie materialen zijn. Inmiddels heeft Wereldwijven een eerste, eigen collectie. Eigen kussens, ingekochte tassen, dekens en clutches. Een eigen lijn. Ook dát zal meer aandacht en klandizie genereren.

Zelf naait Jolanda niet meer zoveel. Alleen op woensdag. Dan is de zaak dicht en klooit ze wat aan samen met haar moeder. Zitten er ook weer twee Wereldwijven.

(Foto: Rosa van Ederen photography)

The post Wereldwijven appeared first on The Next Marketing.