Met andere woorden: 3D-printing doet zijn intrede. Het gaat niet alleen meer om het printen van een sleutelhanger, een speelgoedautootje of een maquette. Nee, het gaat om serieuze zaken. Niet alleen om dood materiaal dat uit onze ‘oude’ fabrieken komt, maar zelfs levend materiaal kan ermee gemaakt worden.

McKinsey heeft in een studie een schatting gemaakt van de omvang van de 3D-printing ‘industrie’ in 2020; wereldwijd kwamen zij uit op een bedrag van $ 550 miljard.

Hype

In een vroeg stadium van een nieuwe technologie overheerst veelal het optimisme. Bijzonder! Want onderzoeksbureau Gartner heeft al jaren geleden de Hype Cycle geïntroduceerd. Deze geeft weer dat in het begin de verwachtingen steevast te hoog oplopen en worden gevolgd door een teleurstelling: het innoveren blijkt moeilijker dan verwacht, het vraagt om meer investeringen en tijd en veel initiële ideeën sneuvelen. Deze periode wordt gevolgd door een realistischer periode. De technologie komt in zijn productieve fase. We maken vorderingen, alhoewel langzaam, en boeken positieve economische resultaten. Het is een patroon waar we keer op keer mee geconfronteerd worden. Binnen e-commerce, de mobiele technologie, big data etc. Maar niettemin laten we ons telkens meevoeren in de Hype Cycle.

Gartner’s 2014 Hype Cycle for Emerging Technologies

3D-printing bevindt zich binnen deze cyclus in de wittebroodsweken. We zien hoe deze technologie het (economisch) landschap volledig op zijn kop kan zetten. We keren de offshoring terug, ofwel de uitbesteding van productie aan lagelondenlanden. We gaan een nieuwe tijd van ‘autarkie’ tegemoet, waarin mensen net als vroeger weer in veel grotere mate zelfvoorzienend kunnen zijn. We kunnen maatwerkproducten maken: de seriegrootte van één productierun is namelijk één. We maken geen standaardproducten voor de massa, maar één product dat voor onszelf is. We gaan minder verspillen. Er is minder transport nodig en ga zo maar door.

Op zich is het fascinerend om te zien. Uitermate intelligente mensen lijken op een aantal gebieden ineens minder nuchter. Gelukkig maar, kun je ook stellen. Lord Byron zei ooit al dat alle vooruitgang te danken is aan de onredelijke mens. Met andere woorden: een rationalist zou allang afhaken in het innovatieproces; nog weer een poging om een levende cel te printen, zou hij onverstandig vinden…

Als de Hype Cycle van Gartner ook geldt voor 3D-printing, wacht ons dus een teleurstelling. Een aantal innovators (denk aan de Singularity University) zet hierbij echter een vraagteken. Zij verwachten juist een exponentiële groei. Zij zien verschillende technologieën samenkomen, waaronder bijvoorbeeld biotechnologie, nanotechnologie, genetica en digitale technologie. Dit leidt tot een innovatieversnelling, die het menselijke voorstellingsvermogen te boven gaat. We zitten nu volgens hen nog in een deceptiefase, maar hierin komt verandering, omdat de groei continu accelereert. Ze gaan er dan wel vanuit dat technologie een autonome factor is. De werkelijkheid zal toch zijn dat de vooruitgang afhankelijk is van de toepassing van de technologie in de leefwereld van mensen; er zal een interactie moeten plaatsvinden tussen het technologische en het sociale domein. Het zijn immers vooralsnog mensen die de 3D printer ‘moeten’ adopteren binnen organisaties en/of binnen de privé-setting.

Diffusie

Het patroon waarin een innovatie geadopteerd wordt binnen de samenleving is dan interessant. Wie zijn de innovators? Ofwel, wie zijn de personen of organisaties die een technologie in een vroegtijdig stadium omarmen, ook als deze nog niet uitgekristalliseerd is? Wie zijn het die het mooi vinden om zelf te ‘knutselen’ en als eerste iets te doen met deze noviteit? Wie van de ‘particulieren’ is trots op zijn eerste, geprinte, op afstand bedienbare speelgoedauto of op de schemerlamp naast het bed van het achtjarige dochtertje met daarop een 3D-geprinte afbeelding van haar moeder; zodat zij altijd bij haar is, vanaf het moment dat het licht wordt ontstoken? Wie vindt dat het verstandiger is dat kinderen met papa een sleutelhanger maken op de 3D-printer in plaats van dat ze samen gamen op de iPad, zodat ze wat nuttigs leren en niet alleen in een virtuele wereld leven?

En wie van de mensen in organisaties ziet de mogelijkheden voor deze technologie? Vanuit dit oogpunt is het ook nog niet zo verwonderlijk dat er al geavanceerde experimenten in de medische sector zijn. Onder artsen kunnen zich best goede kandidaten bevinden. Relatief veel artsen ondernemen in technische start-ups in de medische sector. Ze zoeken wegen om de zorg te verbeteren, buiten de gepaande paden van hun werk in het ziekenhuis. Het stimuleert hun intellect, sluit aan bij hun motivatie en is ‘spannend’. Een bewijs voor dit gedrag ligt er allang: de eerste hart-long-machine is door een arts  ontwikkeld. Maar ook de toepassing van 3D-printing binnen de wereld van de architecten ligt voor de hand. De voordelen zijn direct merkbaar binnen het primaire ontwerpproces: ontwerpen kunnen 3D-geprint worden. Maquettes zijn sneller en goedkoper te maken.

Het feit dat innovators nieuwe technologieën omarmen, is echter nog geen garantie voor succes. Deze groep krijgt niet automatisch navolging. De zogenaamde ‘early adopters’ nemen geen voorbeeld aan de innovators; zij appreciëren een technologie pas als deze ook eenvoudig is en als de kinderziekten eruit zijn. Ze willen niet ‘zelf sleutelen’. Wat voor innovators redenen zijn om enthousiast te worden over de innovatie, zijn voor ‘early adopters’ argumenten om ze te verwerpen. Dit vraagt speciale aandacht bij het faciliteren van de diffusie van innovaties.

3D-printing binnen de veranderende economische orde

Een prognose over de ontwikkeling van de 3D-printing technologie is moeilijk te maken, maar dat neemt niet weg dat het interessant is haar rol en plek binnen de veranderende economische orde te verkennen. Het industriële systeem heeft veel goeds gebracht. Het heeft ons (materiële) welvaart gebracht, maar we ontdekken wel dat het weinig duurzaam is. Bodemrijkdommen worden uitgeput en het voortbrengingsproces vervuilt, evenals de producten die uiteindelijk moeten worden opgeruimd. We hebben de productiviteit vergroot; arbeidsverdeling en de scheiding van kapitaal en management hebben daarbij een grote rol gespeeld. We hebben het gehele (productie)proces opgeknipt in kleine taken, die mensen met grote efficiëntie en kwaliteit kunnen verrichten, met een grote mate van ervaring en specialisatie. We hebben machines groter gemaakt, zodat we goedkoper kunnen produceren. Om aan het benodigde kapitaal te komen voor de realisatie van die schaalgrootte hebben we het eigendom en het management gesplitst. Derden kunnen vermogen inbrengen in de organisatie om de kapitaalgoederen en het werkkapitaal te financieren. Professioneel management kan de grootschalige bedrijfsvoering voor zijn rekening nemen. Om de capaciteit van deze organisaties goed te kunnen benutten, zijn we producten gericht en actief op de markt gaan afzetten.

Je hebt steeds vaker een nieuw product nodig om een tijdelijk voordeel te kunnen realiseren

Maar inmiddels ontdekken we steeds vaker dat dit systeem ‘op zijn einde loopt’. Met producten behaal je geen duurzaam onderscheid op je concurrenten. Je hebt steeds vaker een nieuw product nodig om een tijdelijk voordeel te kunnen realiseren. Telkens dient dat actief gemarket te worden, tot irriterends toe. Ondertussen zien we de afstand tussen de organisaties, vertegenwoordigd door de managers en de vermogensverschaffers, en de aarde en andere stakeholders (werknemers, consumenten, samenleving) vergroten. Er treedt als het ware een vervreemding op. We kunnen proberen dit oude systeem op te rekken door bijvoorbeeld de beloningsstructuren aan te passen, de governance te veranderen, het ondernemerschap terug te brengen (denk aan concepten als ‘lean management’, ‘agile’ ontwerpen), sociale vraagstukken als uitgangspunt van innovatie te nemen of de dienstverlening uit te breiden. Maar het blijft moeizaam.

Tegelijkertijd zien we dat de concurrentie niet meer alleen van bestaande rivalen komt, maar dat nieuwe spelers vanaf de flanken toetreden. Denk aan partijen als Uber in de taxibranche, Airbnb in de hotelsector, de NS in de autoverhuurmarkt, Google en Apple in bijvoorbeeld de medische sector en Amazon in de retailbranche. Zij spelen een ander spel. Ze hebben minder geïnvesteerd in klassieke productiemiddelen. Hun succes wordt minder bepaald door productiebatchgrootte en ervaring. Zij focussen niet op de hoogte van het jaarresultaat maar op de waarde van de onderneming. Zij zijn minder gesloten en hanteren vaker ‘open’ business modellen. Andere partijen mogen mee-ontwikkelen aan hun producten, kunnen meeproduceren en de producten helpen verkopen en servicen.

Men zoekt naar verbindingen die maken dat de propositie een complete oplossing vormt voor de eindgebruiker in zijn specifieke setting

Werd er voorheen vooral verticaal gedacht in termen van bedrijfskolommen, waar de grondstoffen werden getransformeerd in eindproducten, nu kijkt men veel vaker horizontaal. Men zoekt naar verbindingen die maken dat de propositie een complete oplossing vormt voor de eindgebruiker in zijn specifieke setting. Het gaat niet om het fysieke product, maar om de oplossingen die de gebruiker ervaart, doordat een producent samenwerkt met partijen (op hetzelfde niveau) die complementair zijn, zoals een lokale dienstverlener of een informatie- en dataverwerker die de continu beschikbaar komende sensordata opslaat en verwerkt. Evenzo gaat het niet om de eigen producten in de digitale winkel, maar om de producten die ‘affiliates’ aanbieden en om de data die worden verzameld, bewaard en geanalyseerd en mogelijkheden bieden om de klant een unieke, gepersonaliseerde ervaring te bieden.

Het is een ontwikkeling die mede door consument wordt ‘afgedwongen’. Het afgenomen vertrouwen in ‘instituties’ en de mogelijkheden van de digitale technologie maken dat mensen hun rol als consument anders gaan invullen. De klassieke rolverdeling tussen koper en verkopende organisatie verandert. Consumenten zijn beter geïnformeerd en hebben meer laagdrempelige mogelijkheden om met andere consumenten te communiceren. Behalve dat ze hierdoor meer macht hebben, meer ‘empowered’ zijn, eisen ze ook een meer actieve rol op dan vroeger. Ze willen input geven aan het ontwerp, soms zelfs mee-ontwerpen, uittesten, helpen vermarkten en een rol spelen in het after sales proces: klanten helpen elkaar om problemen op te lossen. Ze doen dit omdat ze er eer aan beleven, het bijdraagt aan betere maatwerkoplossingen voor een acceptabele prijs en het invloed geeft. De tijd is rijp dat verdienmodellen worden aangepast aan deze andere rol-invulling van klanten.

De prosumer is in opkomst: hij wil meeproduceren!

Het gevolg is dat de dominantie van de bedrijfskolom afneemt en dat netwerken belangrijker worden. ‘Upstream’, waar de producten worden gemaakt, lijken de ondernemerskansen af te nemen, terwijl die ‘downstream’ toenemen, als het gaat om het maken van unieke combinaties van producten, diensten en informatie/communicatie. Iets wat mogelijk wordt binnen netwerken, waarin dankzij een verhoogde transparantie en open business modellen anders wordt samengewerkt. De tijd dat kennis niet gedeeld werd en dat organisaties zoveel mogelijk alles zelf wilden doen, is voorbij. De condities voor 3D-printing nemen met andere woorden toe. De kans dat ontwerpen worden gedeeld, gratis of tegen vergoeding, neemt toe ten opzichte van het verleden. De mogelijkheid om tekeningen te delen groeit. Kortom, de kans dat er diverse, goed bezochte (vrije) platformen komen waar content voor 3D-printing wordt gedeeld stijgt. Verder blijkt dat de kans dat consumenten een actieve rol willen spelen in het hele proces eveneens groeit. De prosumer is in opkomst: hij wil meeproduceren!

Een gunstige landingsbodem?

3D-printing bevindt zich in een hype fase; de verwachtingen zijn hooggespannen, de vergezichten uitermate inspirerend. Hoe de komende tijd eruit komt te zien, is niet duidelijk. De visies hierover verschillen. De een is optimistisch en gelooft in de autonomie van de technologische vooruitgang en een exponentiële groei, terwijl de ander verwacht dat de samenleving moet leren omgaan met innovaties en dat vraagt tijd. De innovators zullen de eerste toepassingen verkennen en de kinderziektes eruithalen. Het zou zo maar kunnen dat deze te vinden zijn in de architectuur en de medische wereld. De volgende echelons zullen daar hun voordeel mee doen op het moment dat zij de 3D-technologie adapteren.

Alhoewel het voorspellen van de technologische progressie moeilijk blijft, is nu reeds vast te stellen dat de transitie van de huidige economische orde leidt tot betere condities voor 3D-printing. Consumenten geven een andere invulling aan hun rol als koper en gebruiker en zijn in vergelijking met vroeger bereid een meer actieve rol te vervullen. Organisaties leren samen te werken in netwerkverband en andere business modellen te adapteren. Kortom, het zou best eens kunnen dat we in 2030 weer een meer autarkische samenleving hebben, waar we meer producten zelf maken, repareren en waar we onze creatieve capaciteiten verder ontwikkelen en gebruiken.

(Op de afbeelding: George Gordon Byron, door Richard Westall)

The post Een zachte landing? appeared first on The Next Marketing.

TNM: Welke impact heeft 3D-printing op producenten?

Peter Weijmarshausen: 3D-printing heeft de deur geopend voor ontwerpers en is daarmee voor steeds meer bedrijven een integraal onderdeel geworden van het ontwerp- en ontwikkelingsproces. Het is de perfecte manier om productieprocessen te verkorten van maanden naar dagen. Voor de filmindustrie in Hollywood is het bijvoorbeeld een manier om merchandise te maken van populaire personages en zo veel beter en efficiënter de fans te kunnen bedienen.

TNM: Welke sectoren voelen deze impact het eerst?

PW: Echt élk bedrijf dat nieuwe, innovatieve en coole producten produceert zal deze impact voelen. In bepaalde facetten van het ontwerpproces is het gebruik van 3D-modellering en 3D-printing zelfs al essentieel geworden, omdat we hiermee veel flexibeler met de wensen van klanten kunnen omgaan. Iets wat veel klanten tegenwoordig eigenlijk ook verwachten. Als je er geen gebruik van maakt, loop je achter de feiten aan.

TNM: Wat is de impact op detailhandel? En waarom?

PW: De detailhandel ondergaat momenteel een enorme verandering. Omdat e-commerce een steeds grotere rol speelt, zal ook de detailhandel meer en meer het belang van 3D-printing gaan inzien. Waarom? Een belangrijk verschil tussen bedrijven als Shapeways en andere retailers is bijvoorbeeld dat wij geen voorraad hebben. Onze producten worden pas geprint als ze besteld zijn. Uiteraard zijn veel winkels niet in staat om zelf producten te printen. Maar dat hoeft ook niet, dat kunnen ze uitbesteden. Wat 3D-printing hen echter biedt, is de mogelijkheid om nieuwe producten te testen om te zien waar klanten enthousiast van worden. En zo zijn er nog veel meer manieren om 3D-printing in te zetten.

Ik denk dat het heel belangrijk is dat bedrijven meer kennis gaan vergaren over 3D-printing

TNM: Hoe kunnen ondernemers en marketeers zich hierop voorbereiden?

PW: Ik denk dat het heel belangrijk is dat bedrijven meer kennis gaan vergaren over 3D-printing, om zo goed te kunnen inschatten wat de mogelijkheden zijn. Ondernemers en marketeers moeten voorbereid zijn op hoe populair 3D-printing gaat worden. Ze moeten weten wat er speelt en begrijpen waarom het kan bijdragen aan de verschillende bedrijfsprocessen. Dat maakt het veel eenvoudiger om 3D-printing te implementeren en te profiteren van de enorme mogelijkheden.

TNM: Wat is de impact op het B-to-B segment?

PW: 3D-printing is dé manier om nieuwe producten te testen, dus steeds meer ontwerpers werken ermee. Het is een fantastische manier om nieuwe producten te verbeteren, maar ook om vervangende onderdelen te produceren. In het internationale ruimtestation ISS staat tegenwoordig een 3D-printer en die heeft eind november haar eerste onderdeel geprint. Het is echt verbazingwekkend wat we met deze printers kunnen doen en hoe ze ons kunnen helpen.

TNM: Hoe kunnen industrial marketeers zich hierop voorbereiden?

PW: Eigenlijk op dezelfde manier als marketeers in andere sectoren, dus echt helemaal in de materie duiken en goed begrijpen wat de voordelen kunnen zijn voor het bedrijf. Het is altijd een risico om iets nieuws te proberen, maar met voldoende onderzoek en weldoordacht testen kunnen bedrijven zelf ondervinden welke voordelen 3D-printing heeft en hoe groot en belangrijk deze technologie in de toekomst voor hen gaat worden.

3D-printing zal mainstream worden

TNM: Wat kunnen we qua trends de aankomende 5 jaar verwachten?

PW: 3D-printing zal mainstream worden. Ik denk dat steeds meer mensen daadwerkelijk hun eigen producten gaan ontwerpen. Het zal mij niet verbazen als binnen afzienbare tijd iedereen op z’n minste één product in huis heeft dat door een 3D-printer is gemaakt. Ook zal 3D-printing een steeds grotere rol krijgen in het onderwijs. Als het zo groot wordt als ik verwacht, gaat het een enorme invloed hebben op de werkgelegenheid. Het is om die reden noodzakelijk dat we het onderwijs daarop aanpassen, zodat er straks genoeg gekwalificeerde mensen beschikbaar zijn. 

LEES MEER: 3D-revolutie in de schoolklas. Kinderen klaarstomen voor de vragen van de toekomst 

TNM: Wat ziet Shapeways als een uitdaging in de acceptatie van 3D-printing door bedrijven en consumenten? En wat als een kans?

PW: Verandering is altijd lastig. Veel mensen weten hoe tof 3D-printing is, maar er zijn ook nog veel mensen die zich tegen deze verandering verzetten en nog niet aan boord zijn. Wij realiseren ons dat het soms erg moeilijk kan zijn om ergens vol voor te gaan als je er niet volledig van overtuigd bent. Maar dat is nou juist wat ik zo mooi vind aan Shapeways. Je hoeft niet zelf een 3D-printer aan te schaffen of te begrijpen hoe fantastisch de technologie is, het enige wat je hoeft te doen is jouw ontwerp te uploaden en wij doen de rest. En als je geen ontwerper bent, koop dan eens een 3D-geprint product en ervaar zelf hoe goed de kwaliteit is.

Onze kansen liggen in samenwerking. De handen ineenslaan met andere bedrijven en samen ontdekken wat er nog meer mogelijk is met 3D-printing. Het afgelopen jaar zijn we onder andere met Google, Hasbro en Target in zee gegaan en met al die drie partijen kunnen we nieuwe doelgroepen bereiken.

TNM: Wat wordt jullie volgende stap?

PW: Wij zijn altijd op zoek naar nieuwe manieren om ons aanbod te verbeteren en onze klanten toegang te geven tot hoogwaardige, industriële innovaties. Als je bij ons iets bestelt, dan krijg je het beste wat je op dit gebied kunt verwachten. In de toekomst willen we dat vasthouden.

TNM: Hoe kijken jullie aan tegen 3D-printers voor thuisgebruik? Zien jullie dat als een bedreiging?

PW: Dat zien wij totaal niet als een bedreiging. Thuis-printers zijn zeer geschikt voor ontwerpers om producten te bedenken, testen en verbeteren. Shapeways is daarentegen in staat om verschillende materialen te printen waardoor we de ontwerpers meer mogelijkheden geven om hun producten tot leven te wekken. We vinden het mooi als ontwerpers hun producten eerst thuis printen en testen en bij ons aankloppen als ze het in andere materialen, formaten of aantallen willen.

TNM: Hebben jullie nog tips voor boeken, blogs of andere informatiebronnen?

PW: Er zijn veel artikelen over 3D-printen op het internet die zeer de moeite waard zijn, dat kan iedereen zelf wel vinden. Er is 3D modellering-software beschikbaar waarmee je direct aan de slag kunt gaan. Op onze website staan tutorials die je daarin wegwijs maken. Ook houden we een blog bij waarop verhalen verschijnen over ontwikkelingen in de wereld van 3D-printing. 

The post ‘3D-printing wordt mainstream’ appeared first on The Next Marketing.

3D-printing: hype or here to stay?

3D-printing is de populaire verzamelnaam voor een aantal productietechnieken die met elkaar gemeen hebben dat ze producten laagje-voor-laagje opbouwen. Het voordeel van deze werkwijze is dat er unieke vormen gemaakt kunnen worden, die traditionele productiemethoden niet kunnen voortbrengen. Daarnaast wordt in principe slechts het materiaal toegevoegd dat nodig is om het product te maken, terwijl bij traditionele technieken materiaal wordt weggenomen totdat het gewenste product is verkregen. Daardoor produceert 3D-printen minder afval. Andere voordelen zijn het direct, dus zonder gebruikmaking van bijvoorbeeld een mal, kunnen produceren van producten. Dit opent de deur naar kleine serieproductie. Daarnaast maakt 3D-printen het mogelijk om tegen behapbare kosten ontwerpen aan te passen aan de specifieke wens, lichaamsbouw of gebruikssituatie. Zie voor een uitgebreider overzicht van de voordelen de figuur hieronder (Bron: Berenschot).

Een paar voorbeelden om dit te verduidelijken. De gehoorgang van elk mens is anders. Gehoorapparaten worden tegenwoordig 3D geprint, op basis van een scan van de gehoorgang van de patiënt. Zo hebben de gebruikers van deze apparaten minder ongemak, omdat het gehoorapparaat precies past. Een ander voorbeeld: in de luchtvaart kost elke kilo die in de lucht gebracht en gehouden moet worden brandstof. Dit is schadelijk voor het milieu (uitstoot) en de portemonnee (brandstofkosten). Via 3D-printen kunnen nieuwe producten worden ontworpen die net zo sterk zijn, maar minder wegen. Zo weegt een opengewerkte gesp van een veiligheidsriem slechts 70 gram, terwijl de traditionele aluminium gesp 170 gram weegt. En er zijn vele andere onderdelen in een vliegtuig die eenzelfde besparing kunnen opleveren. Het rekensommetje is dan snel gemaakt.

Naast de luchtvaart en medische sector, zijn ook de dentale sector (kronen en bruggen), de automotive (prototypes en kleine serie onderdelen), de reserveonderdelen wereld en de elektronica sterk aan het investeren in 3D-printen. ‘It is fair to say, 3D-printing is here to stay.’

LEES MEER: Een auto uit de printer. Hoe een oorlog tot de eerste geprinte auto leidde

De klant centraal

Hoe gek het ook mag klinken, pas dit jaar kwam het aspect ‘klant centraal’ als belangrijkste thema uit de bus in het jaarlijkse marketing trendonderzoek van Berenschot. Big data en content marketing zijn de andere buzz words. De mogelijkheden die ICT ons biedt om klantbehoeften en feitelijk klantgedrag vast te leggen en te interpreteren, opent deuren naar klant-specifieke oplossingen en aanbiedingen. Toch blijkt het voor grote ondernemingen nog lastig te zijn om een echte dialoog aan te gaan en op basis daarvan de klant te bedienen. Deels heeft dit te maken met de structuur en besluitvormingsprocessen binnen bedrijven. Verantwoordelijkheden zijn vaak niet echt doorvertaald naar het niveau waarop het klantcontact plaatsvindt. De callcenter medewerker, de accountmanager, het winkelpersoneel, ze zijn vaak niet geautoriseerd om beslissingen te nemen. Zo heeft men dus wel de mond vol van klant centraal, maar is de realiteit dat de klant het vaak moet doen met een generieke dienst of product.

Echter, niet alleen de besluitvorming, ook de productiemogelijkheden en kostenniveaus maken het in veel gevallen onmogelijk om de klant precies dat product te bieden dat aan al zijn wensen tegemoetkomt. Gelukkig zijn we in de meeste gevallen zelf flexibel genoeg om dat standaard product toch naar onze hand te zetten. Het standaard koffiekopje voldoet prima.

Co-creatie is nog steeds meer een wens dan de realiteit

Een laatste barrière die we moeten doorbreken om de klant echt centraal te krijgen heeft te maken met het huidige productcreatie- en productieproces. Co-creatie is nog steeds meer een wens dan de realiteit. De productie vindt op de meest efficiënte manier plaats in zogenaamde lagelonenlanden. De mogelijkheid aanpassingen te doen op basis van individuele klantwensen is zeer gering. En ook in andere sectoren, waar de productie wel lokaal plaatsvindt (bijvoorbeeld de zorg), lijkt efficiency van groter belang dan tegemoetkomen aan de wensen van de individuele patiënt.

3D-printen en klantbehoeften

Natuurlijk is het niet zo dat 3D-printen in één keer al deze hobbels wegneemt. Enerzijds is de techniek nog niet zover dat je met een druk op de knop elk gewenst artikel kunt printen. Anderzijds zijn de materiaalkosten op dit moment nog relatief hoog, waardoor je niet kunt produceren op eenzelfde kostenniveau als voor massaproductie. En dat is ook niet nodig. Want laten we eerlijk zijn: voor slechts een klein deel van de producten en diensten die wij aanschaffen, willen we daadwerkelijk meer geld betalen wanneer het beter voldoet aan onze eisen. We kopen confectiekleding in plaats van een maatpak. Maar in die gevallen waarin een betere fit echt nodig is of echt toegevoegde waarde heeft, is de bereidheid om daar dan ook voor te betalen wel aanwezig. Het is de balans tussen kosten en waarde. Momenteel zijn de kosten voor individualiseren vaak zo hoog, dat deze de gepercipieerde waarde verre overstijgen.

In de B-to-B omgeving moeten we weer leren om met de klant in gesprek te gaan

3D-printen gaat in de toekomst helpen om vaker voor de betere fit te kunnen kiezen. In de industriële omgeving (B-to-B) is daarbij vooral het voordeel in het productcreatieproces van belang. Ontwerpen kunnen sneller en goedkoper in prototypes worden omgezet. Omdat het vervaardigen van prototypes via 3D printen veel goedkoper en sneller is dan via traditionele methodes zoals klei- of houtmodellen, kunnen er voor minder geld en in een kortere tijd veel meer verbeterslagen worden gemaakt. Dit leidt tot functioneel en esthetisch betere producten tegen lagere kosten, die ook nog eens sneller op de markt kunnen worden gebracht. Daarnaast kunnen kleinere series rendabel worden geproduceerd. Via 3D-printen kunnen goedkopere mallen of matrijzen worden geproduceerd, of kunnen kleine series rechtstreeks uit de printer rollen.

In de consumentenomgeving (B-to-C) wordt het steeds vaker mogelijk om individuele producten tegen geringe meerkosten te produceren. Nu zijn dit nog gadgets (iPhone-hoesjes, ringen, etc.), maar er komen meer en meer ontwerpen voorhanden van allerlei producten, die door de consument eenvoudig aan zijn eigen wensen kunnen worden aangepast. Vooralsnog is hiervoor kennis en handigheid vereist die slechts bij een klein gedeelte van het publiek aanwezig is. Maar dit zal snel veranderen. Vijftien jaar geleden had nog geen 40% van de Nederlanders een e-mailadres, nu kan 90% of meer goed overweg met sociale media op een laptop of tablet. Binnen 5 jaar kan iedereen ook ontwerpaanpassingen aangeven en zijn er voldoende 3D-printers voorhanden in copyshops of community centers om het aangepaste product te kunnen maken.

Niet de techniek, maar de mentaliteit is de beperkende factor bij de acceptatie van innovaties. In de B-to-B omgeving moeten we weer leren om met de klant in gesprek te gaan. Accountmanagers moeten vragen stellen in plaats van standaard producten verkopen. Co-creation wordt binnen 5 jaar de standaard in de industrie.

Consumenten moeten weer leren om hun wensen kenbaar te maken in plaats van alleen maar aan te schaffen wat er in het schap voorradig is. De ‘customer driven supply chain’ staat voor de deur.

Onno Ponfoort heeft onlangs het boekje ‘Successful Business Models for 3D Printing’ geschreven. Daarin zijn veel cases opgenomen van bedrijven en organisaties die nu reeds successen boeken met deze technologie. En er wordt een handreiking gegeven aan hen die zich nu in deze industrie willen begeven.

The post A match made in heaven appeared first on The Next Marketing.